مواد اولیه نایلون چیست؟

دسته بندی : بلاگ
1402-08-20

نایلون پلیمری پرکاربرد است و بصورت گسترده در صنایع مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌ است. پلی اتیلن (PE) به عنوان پلیمر پایه در ساخت آن نقش اساسی دارد. عناصر دیگری در ترکیب این ماده دخیل هستند از جمله نیتروژن، اکسیژن، هیدروژن و کربن. ترکیب همین‌ها سبب انعطاف پذیری و پایداری در نایلون است. در این مقاله به بررسی انواع مواد اولیه در تولید نایلون‌ها خواهیم پرداخت.

نایلون از چه ماده ای بدست می آید؟

 یکی از رایج‌‌ترین مواد اولیه در تولید انواع نایلون، پلی اتیلن سنگین است. اما همیشه از اتیلن سنگین استفاده نمی‌‌شود، بلکه حدود ۸۰ درصد آن‌ها از این جنس ساخته شده و ۲۰ درصد باقی مانده نایلون‌‌ها، از اتیلن سبک ساخته شده‌‌اند.

گرانول پلی اتیلن

پلی اتیلنی که جهت تولید نایلون به کار می‌رود به دو شکل پودری و گرانولی موجود است. گرانول پلی اتیلن شکل خاصی از پلیمر پلی اتیلن به شکل دانه و گلوله‌ای شکل است. مزیتی که گرانول پلی اتیلن نسبت به پودر پلی اتیلن دارد، سهولت استفاده از آن است. گرانول برخلاف پودر در هوا پراکنده نمی‌شود و به این ترتیب میزان هدر رفت و خطر بیماری‌های تنفسی را کاهش می‌دهد. بنابراین بسیاری از تولیدکننده‌‌ها ترجیح می‌ دهند به جای استفاده از پودر پلی اتیلن، از شکل گرانولی آن استفاده کنند.

مواد گرانولی می‌توانند به دو صورت نو و بازیافتی استفاده شوند. اگر گرانول‌ها از مواد اولیه پتروشیمی نو تهیه شده باشند، نایلون و نایلکسی که از آن ها تولید می‌شود کیفیت بالایی دارد و درجه یک محسوب می‌شود. اما چنان چه گرانول‌ها از مواد اولیه بازیافتی همانند دمپایی پلاستیکی، کیسه‌های پلاستیکی، لوازم تحریر پلاستیکی و… تهیه شده باشند، نایلونی که تولید شده با آن‌ها کیفیت پایین‌تری داشته و به درجه دو معروف هستند.

پلی اتیلن چیست؟

پلیمر پایه‌ای که در ساخت نایلون نقش دارد، پلی اتیلن است. ساختار پلی اتیلن از زنجیره ‌ای بلند از اتم‌های کربن تشکیل شده است که به صورت دو به دو با پیوندهای دوگانه به هم متصل شده‌‌اند و در شاخه‌‌های آن‌‌ها نیز اتم ‌های هیدروژن به کربن‌ها وصل می‌‌شوند. این ساختار با ایجاد ترکیب میان گاز طبیعی و نفت خام و در اثر یک سنتز شیمیایی رخ می‌دهد. در تولید نایلون‌ها از مواد افزودنی برای افزایش شفافیت، ارتقای مقاومت کشسانی و تنظیم شبکه ساختاری استفاده می‌شود.

انواع گرانول پلی اتیلن

گرانول پلی اتیلن سنگین (HDPE)

تقریبا اولین پلاستیک‌هایی که به وجود آمدند از نوع پلی اتیلن سنگین بودند. زنجیره مولكولی در این نوع پلیمرها ، فشرده است كه همین عامل، باعث افزایش دانسیته آن می‌شود. این نوع پلیمرها مقاومت خوبی در برابر مواد شیمیایی دارند. اما مقاومت ضربه‌ای كمتری نسبت به پلی اتیلن سبك دارند. از این نوع پلیمر در انواع محصولات تجارتی مانند ظروف نگهدارنده سوخت، صندلی‌های مورد استفاده در فضای باز، اسباب‌بازی‌ها، لوله‌های انتقال آب فشار قوی، لوله انتقال فاضلاب استفاده می‌شود. از انواع معروف گرانول پلی اتیلن سنگین، می‌توان به گرانول سنگین تزریقی و گرانول سنگین بادی اشاره کرد.

گرانول پلی اتیلن سبک (LDPE)

این پلی‌ اتیلن دارای زنجیری شاخه‌دار است. و زنجیرهای LDPE نمی‌توانند به خوبی با یكدیگر پیوند برقرار كنند .بنابراین دارای نیروی بین مولكولی ضعیف و استحكام كششی كمتری است. این نوع پلیمر، دارای انعطاف‌پذیری بالایی است و امكان تجزیه بوسیله میكروارگانیسم‌ها وجود دارد. به دلیل فشردگی كم و پایین مولكولی از دانسیته پایین برخوردار است كه همین امر، موجب افزایش انعطاف‌پذیری آن می­‌شود. بیش از پنجاه درصد از تولید گرانول سبک در تولید فیلم و ورق جهت مصرف در روكش‌­های طلقی شفاف، آسترهای بسته­ بندی، كاورها و چمدان‌ها و ساخت ظروفی مانند بطری‌های تحت فشار استفاده می­‌شود .

گرانول پلی اتیلن خطی(LLDP)

این نوع پلی‌اتیلن دانسیته کمتری نسبت به پلی‌اتیلن سبك دارد. و در مقابل پارگی و سوراخ شدن مقاومت، استحكام وكشش بهتری را نشان می‌دهد.

پلی اتیلن ترفتالات

از پلی اتیلن ترفتالات در بسیاری از کشورها برای تولید الیاف پلی استر ۷۰ درصد ، رزین بطری ۲۲ درصد ، فیلم ۶ درصد و رزین های پلی استر مهندسی ۲ درصد استفاده می‌شود.

دلیل استفاده از پلی اتیلن برای تولید نایلون

  • پلی اتیلن خاصیت گرمانرم دارد و هنگامی که تحت شرایط دمایی بالا قرار می‌گیرد نرم و منعطف می‌شود.
  • پلی اتیلن در برابر ضربه مقاوم است که این ویژگی منجر به افزایش چغرمگی آن می‌‌شود. به همین علت است که نایلون‌ها در عین نرم و منعطف بودن، از مقاومت خوبی در برابر ضربه برخوردارند.

انواع افزودنی‌ها برای تولید نایلون

به هر ماده افزودنی که به پلی اتیلن اضافه می‌شود تا خاصیت آن را تغییر دهد، مستربچ می‌گویند. این افزودنی‌ها باعث بهبود عملکرد نایلون می‌شوند و کیفیت آن را بالاتر می‌برند. در ادامه به معرفی این مستربچ‌ها می‌پردازیم.

  • مستربچ رنگ: برای رنگ دادن به نایلون استفاده می‌شود.
  • مستربچ آنتی یووی: از محصول در برابر اشعه خورشید حفاظت می‌‌کند.
  • مستربچ آنتی استاتیک: باعث جلوگیری از تجمع الکتریسیته ساکن، بهبود خاصیت چاپ پذیری، عدم جذب گرد و غبار و دوده می‌شود.
  • مستربچ آنتی اکسیدان: پلاستیک‌‌ها در اثر تاثیر اکسیژن، نور و حرارت اکسید می‌شوند. این مستربچ باعث پایداری بیشتر نایلون در برابر اکسیدشدگی می‌شود.
  • مستربچ آنتی باکتریال: از تجمع باکتری‌ها، قارچ‌ها و آلودگی‌ها جلوگیری می‌کند.
  • مستربچ لیز کننده:از لیز کننده به این دلیل استفاده می‌شود که نایلون‌ها راحت باز شوند و به هم نچسبند.
  • مستربچ شفاف کننده: به شفافیت و براق بودن نایلون کمک کرده و از زرد و کدر شدن آن جلوگیری می‌کند.
  • مستربچ ضد شعله: مقاومت نایلون در برابر حرارت و آتش را افزایش می‌‌دهد و از انتشار آتش سوزی جلوگیری می‌‌کند.
  • مستربچ ضد بو: از انتشار بوی نامطبوع توسط نایلون جلوگیری می‌کند.
  • مستربچ ضد بخار: از ایجاد بخار و شبنم بر لایه داخلی نایلون جلوگیری می‌‌کند.
  • مستربچ زیست تخریب پذیر: روند زیست تخریب پذیری را در نایلون سرعت می‌بخشد.

کلام آخر

در این مقاله با انواع مواد پلیمری مورد نیاز جهت تولید نایلون‌ها آشنا شدیم. با توجه به کاربرد نایلون روش تولید آن و مقدار ترکیب مواد اولیه متفاوت خواهد بود. همچنین بر اساس کاربرد نایلون و سفارش مشتری میزان و انواع افزودنی‌ها در تولید نایلون‌ها قابل تغییر است. جهت خرید انواع نایلون می‌توانید با کارشناسان احسان پلاستیک در تماس باشید.

برچسب ها :

نظرات کاربران